İstanbul'un şu boş günlerinde: "Sevgi Bahçesi"

SEVGİ BAHÇESİ

 

İstinye sahil yolunun Yeniköy çıkışında ve hemen denizin dibinde. İskelenin sağında. Önünde hem Boğaz hem İstinye Körfezi uzanıyor. İstinye’ye taşındığımda Tersane yeni kaldırılmıştı. Sahilde çay bahçesi falan gibi yerler yoktu. Buranın hemen karşısında yolun öte yanında bir tek çay bahçesi vardı ve lokma tatlısı da ünlüydü. Şimdi yerinde aynı adla bir balıkçı restoranı açılmış!

İstinye yılları, yalnızlık zamanımın başlangıcıydı; fırtınalı bir aşk sonrasındaki ayrılık adasındaydım; güzel olanı ise oğlumla birlikte yaşıyordum. Baba-oğul İstinye’yi fethe gelmiştik. Tepedeki bir apartımanın çatı katında oturuyorduk; Boğaz ayaklarımızın altında mavi bir göldü.

Sabah erken kalkıp ki büyük bir olasılıkla geç yatmışımdır, oğlanın kahvaltısını yaptırıp, servisine bindirip okuluna yolcu ederdim. Henüz ortaokul başlangıcındaydı, hayatın masumluklarıydı ağır çantasındakiler. Onun ardından kendimi yokuş aşağıya bırakıp çoğunlukla, deniz kıyısında Yeniköy’e doğru yürürdüm. Bir semtin dahası yeni bir yaşambiçiminin yabancısıydım. Kırka merdiven dayamış, kitaplarımın sayısı da onu geçmişti; kendimi ne kırkında ne de yazar olarak görüyordum. Yaşamayı ve yazmayı seviyordum; hâlâ öyledir.

İstinye’ye taşındığımda sonbahardı; hayatımın dönüm noktaları, önemli sıçramaları hep sonbaharda oldu. Hayır bu bir kurgu ya da zihnimde yarattığım bir yanılsama değil, gerçek, ister inanın ister inanmayın öznel gerçeğim.

Yukarıda sözünü ettiğim çay bahçesini, taşındığım günlerde biri önermişti, kim olduğunu anımsayamıyorum. Herhalde bir arkadaşımdı, yalnızca kadın olduğunu anımsıyorum; kadınlar hep incelik peşindedir. Orada oturur, yalnızlık sabahlarımın yürüyüş sonrasında gazetemi okurkan, kaşarlı tostumu yerdim; genç çiftlere özenle bakarak çayımı içer, önümde uzanan maviyi içime çekerdim…

Sevgi Bahçesi, Boğaz ile Körfez’in birleştiği yerde; adı gerçekten güzel ve “gezi”ye de çok uygun. Dışardaki masalarında oturmak da başka bir haz; insana denizin üstünde oturuyormuş duygusunu veriyor.

Sevgi Bahçesi bir kesişme noktası; iki insanın buluşması gibi. Bence burayı hiç kaçırmayın…

 

(İstanbul’da Ãşıklar İçin Buluşma Yerleri, Özgür yay. 2010.)

Facebook'da Paylaş Facebook'da Paylaş
Facebook'da Paylaş