Kadın İmgesi

Kadın İmgesi

 

Anılar insanın yakasını bırakmıyor, dolunay gecenin

sâkinliğinde yavaş yavaş yükseliyor, yıllar geçtikçe güzel

anılar özlem duygusuyla anılıyor, kötüler ise acı, içte sızım

sızım ancak bellek bunlarla dolu; doya doya bakmalıyım,

gerçi her dolunaya yaşadığım sürece böylesine bakacağım

gibi geliyor, bunca zaman doya doya bakmışsam, hele

Saros’da, hele hele gençliğimin bahçeli Bakırköyü’nde, kırk

yıl olmuş o kutlama kimilerinin gözü yaşlı, kederli bir gün,

üstelik nereden bilelim daha ne acılar yaşanacak, o zamanlar

on yedi yaşındayım, ağbilerine özenen bir sonraki

romantik kuşaktan, o kuşağın daha başındayım, on yedi yıl

İstanbul’da yaşamışım, sonrasındaki kırk yılımı da; dolunay

yükseldikçe rengi beyaza doğru dönecek ama bu hali çok

etkileyici, yarın ve sonraki günler giderek eksilecek, kaç kez

izlesem de görsel haz nesnesi, bir çağrı davet Boğaz’a düşmüş

ışık yolu ki şimdi turuncudan sarıya dönmüşse, haklıyım,

kadın imgesi.

 

(İstanbul’da Mavi Bir Tereddüt, Literatür yay. Nisan 2013)

Facebook'da Paylaş Facebook'da Paylaş
Facebook'da Paylaş