Pencereden Bakınca

 

PENCEREDEN BAKINCA

 

I

pencereden bakınca aydınlık sabah

gizemi geceden içinde saklı

boğazın da martılarla selâmı

sözcük kendini yazdırıyor maviliğe

 

II

pencereden bakınca hava mucize

karşıda beyaz yükselen samanlı dağları

orası bursa zaman tüneli bu ya

pırıl pırıl güneş düşüyor saçlarına

 

III

pencereden bakınca ilk görüş

ne maço ne ataerkil ne sarkıntı

şimdi ne söylediyse haklı

umulmadık şımarıklık gelmiş kaleme

 

IV

pencereden bakınca çok etkileyici

tepelerin ardında ulaşılmazın rengi

siyaha bürünmüş edasıyla

kişilik sinermiş güzelse görüntüye

 

V

pencereden bakınca yeni sayfa

sanki tanışılmamış bir kadın adı

solda ay sağda venüs masumca

gün henüz kararmamış yalnızlığıma

                                   

5 Ocak 2012, Kabataş

 

(Yokluğuna Başkaldırı Aşk, Özgür yay., 2015)

Facebook'da Paylaş Facebook'da Paylaş
Facebook'da Paylaş