YOKLUĞUN

YOKLUĞUN

 

Aşklar bitiyorsa sevgilim

Biz istemesek de

Çaresiz, mutsuzdur son

 

Yaşam çığlık çığlığa bölüyorsa

         aşkımızı

Sen uzaklarda

Dönüşü yoksa yolunun

Parmakların serüvene çıkamıyorsa

         bedenimde

Çaresiz, mutsuzdur son

 

Zaman bir hançer gibi saplanıyorsa

           kalleşçe

Ben yitemiyorsam gözlerinde

Tutkun yoksa dudaklarımda

İmkânsızsa gülüşüne dokunuş

Çaresiz, mutsuzdur son

 

Dolunayın ışıltısı da işe yaramaz

Denizin engin maviliği de

        sevgilim

Çünkü, şiirin bittiği ândır

                                yokluğun

 

 

(Aşkım Bir Yağmur Damlası Gül Yaprağında, Assos yay. 1999)

 

Facebook'da Paylaş Facebook'da Paylaş
Facebook'da Paylaş